ح و ج (ḪWC)
H-v-c
Bir şeye حَاجَة /ihtiyaç duymak; sevdiği hâlde ondan yoksun olmaktır. Çoğulu, حَاجٍ، حَاجَاتٌ وَحَوَائِج ’dir. حَاجَ يَحُوجُfiili de ihtiyaç duymaktır. Allah buyurur ki: إِلاَّ حَاجَةً فِي نَفْسِ يَعْقُوبَ قَضَاهَا Sadece Ya’kûb, içinden gelen bir arzunun gereğini yerine getirmişti (12/Yûsuf 68); حَاجَةً مِمَّا أُوتُوا Kendilerinin ihtiyaçları olsa dahi (59/Haşr 9).
حَوْجَاء ise, ihtiyaçtır. Kimisi de, حَاج , bir çeşit dikendir, demiştir.