ح ر ق (ḪRG)
H-r-k
أحْرَقَ كَذَا فَاحْتَرَق denir ki, yakmak demektir. حَرِيق ise: ateştir. Allah buyurur ki: وَذُوقُوا عَذَابَ الْحَرِيقِ Kasıp kavuranın azabını tadınız (22/Hac 22); فَأصَابَهَا إِعْصَارٌ فِيهِ نَارٌ فَاحْتَرَقَتْ Ansızın esen bir samyeline tutularak yanıp kül olsun (2/Bakara 266); قَالُوا حَرِّقُوهُ وَانْصُرُوا آلِهَتَكُمْ Onu yakınız ve tanrılarınızı destekleyiniz, dediler (21/Enbiyâ 68); لَنُحَرِّقَنَّهُ Onu kesinlikle yakacağım, (20/Tâhâ 97), bu fiil, لَنَحْرُقَنَّهُ şeklinde de okunmuştur.
Bir şeyi yakmak, alev olmadan ona sıcaklık vermektir. Giysiyi vurarak yakmak gibi. حَرَقَ الشَّيْءَ bir şeyi eğe ile eğelemek anlamına gelir. حَرَقَ النَّابَ diş biledi sözü bundan alınmış bir istiâredir. يَحْرِقُ عَلَيَّ اْلأُرَّمَ öfkeden dişlerini gıcırdatmaktır. حَرِقَ الشَّعْرُ saç, dağınık hâle geldi anlamına gelir. مَاءٌ حُرَاقٌ tuzluluğu ile yakan su demektir. إحْرَاق alevli bir ateşi bir şeyin içine atmaktır. أحْرَقَنيِ بِلَوْمِهِ kınamasıyla yaktı beni deyimi, istiâre yoluyla kullanılır ve bir kişiyi kınayarak ona aşırı biçimde eziyet etmektir.