Sözlük

حَطْم : Kırmak demektir. Kırmak ve un ufak etmek anlamındaki هَشْم vb fiiller gibidir. Bir noktaya kadar gidebilen sınırlı kırmaların tümü için kullanılır. Allah buyurur ki: لاَ يَحْطِمَنَّكُمْ سُلَيْمَانُ وَجُنُودُهُ Süleyman ve ordusu sizi çiğnemesin (27/Neml 18). Fiil, حَطَمْتُهُ فَانْحَطََمَ حَطْمًا şeklindedir.

سَائِقٌ حُطَمٌ : Aşırı hızlı sürmesi nedeniyle develeri kıran sürücüdür. Cehennem de حُطَمَة diye adlandırılmıştır. Yüce Allah حُطَمَة hakkında buyurur ki: وَمَا أدْرَاكَ مَا الْحُطَمَةُ O kırıp geçenin ne olduğunu bilir misin sen? (104/Hümeze 5-7). Aşırı çok yiyen kişiye de, cehenneme benzetilerek ve şairin: كَأنَّمَا فِي جَوْفِهِ تَنُّورٌ Karnında bir tandır varmış gibi sözü düşünülerek, حُطَمَة denmiştir.

دِرْعٌ حُطَمِيَّةٌ : Dokuyan veya üretenine nispet edilen zırh demektir. حَطِيمٌ ve زَمْزَمُ : İki yer ismidir. حُطَام ise: Kuruluktan kırılan şey demektir. Allah buyurur ki: ثُمَّ يَهِيجُ فَتَرَاهُ مُصْفَرّاً ثُمَّ يَجْعَلُهُ حُطَاماً Sonra ekin kurur; onu sararmış görürsün. Sonra Allah onu bir çöpe dönüştürür (39/Zümer 21).