ح ب ك (ḪBK)
H-b-k
Allah buyurur ki: وَالسَّمَاءِ ذَاتِ الْحُبُكِ Yollara sahip olan göğe andolsun (51/Zâriyât 7). Bunlar, yollardır. Bazı kimseler, göklerde yıldızlar ve galaksilerle somut yollar oluştuğunu düşünmüşlerdir. Bazıları ise, bunun, basiretle kavranabilen makul yollar olduğunu ifâde etmişlerdir. Yüce Allah: الَّذِينَ يَذْكُرُونَ اللّهَ قِيَاماً وَقُعُوداً وَعَلَىَ جُنُوبِهِمْ وَيَتَفَكَّرُونَ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَاْلأرْضِ رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هَذا بَاطِلاً سُبْحَانَكَ فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ Onlar ayakta, otururken ve yatarken Allah’ı anarlar; göklerin ve yeryüzünün yaratılışı hakkında kafa yorarlar ve derler ki; Ey Rabbimiz, sen bu evreni boşuna yaratmadın, sen (böyle bir anlamsızlıktan) münezzehsin, bizi Cehennem azabından koru! (3/Âl-i İmrân 191) âyetiyle buna işaret etmiştir.
حُبُك kelimesinin aslı ise, بَعِيرٌ مَحْبُوكُ القَرَا sırtı pek olan deve deyiminden alınmıştır ki, sırtı sağlam demektir. اِحْتِبَاك ise, eteği, uçlarını birbirinin üzerinden geçirerek bağlamaktır.