Sözlük

ح ف و (ḪFW)

H-f-y

Soru sormada إحْفَاء : Israrlı istemede veya bir durumu öğrenmedeki araştırmada acele etmektir. Birinci manasında: أحْفَيْتُ السُؤَال ve وَأحْفَيْتُ فُلاَناً فِي السُؤَال deyimleri kullanılır ki, soru sormada, istemede acele etmektir. Allah buyurur ki: إِنْ يَسْألْكُمُوهَا فَيُحْفِكُمْ تَبْخَلُوا Eğer sizden onları isteyip de sizi zorlasa, cimrilik edecektiniz (47/Muhammed 37). Bunun aslı, أحْفَيْتُ الدَابَة deyiminden alınmıştır ki, hayvanı yalın ayak bırakmak, yani onun toynağını soymak demektir.

Deve için kullanıldığında ise, patiklerinin yürümekten incelip soyulması anlamına gelir. Fiil, حَفِيَ حَفًا وَحُفْوَةٌ şeklindedir. أحْفَيْتُ الشَّارِب : Bıyıkları son derece kısalttım deyimi de bundandır.

Yüce Allah’ın: إِنَّهُ كَانَ بِي حَفِيّاً Hiç kuşkusuz benim Rabbim lütufkardır (19/Meryem 47) sözünde geçen حَفِيّ ise: İyi, nazik demektir. Bu bağlamda, حَفَيْتُ بِفُلاَن ve تَحَفَّيْتُ بِهِ deyimleri: Bir kişiye ikramla ilgilenmeyi anlatır. حَفِيّ de: Herhangi bir şeyi bilene verilen bir isimdir.

Kur'an'da geçtiği ayetleri gör →