س م ن (SMN)
S-m-n
سِمَن : Zayıflığın zıddıdır. Bu kökten سَمِين ve سِمَان formları gelir: أَفْتِنَا فِي سَبْعِ بَقَرَاتٍ سِمَانٍ : Şu rüyayı yorumla bize: Yedi semiz inek var (12/Yûsuf 46). أَسْمَنْتُهُ ve سَمَّنْتُهُ : Onu semizleştirdim: لاَ يُسْمِنُ وَلاَ يُغْنِي مِن جُوعٍ : Ne semirtir, ne de açlığı giderir (88/Ğaşiye 7). أَسْمَنْتُهُ : Onu semiz olarak satın aldım; veya onu semiz olarak verdim. اِسْتَسْمَنْتُهُ : Onu semiz buldum. سُمْنَةُ : Kendisiyle kilo alınan bir ilaçtır. Şişmanlığın cinsinden olduğu ve ondan kaynaklandığı için yağa سَمْن denmiştir. سُمَانِي , bir kuştur.