س ق ف (SGF)
S-k-f
سَقْفُ الْبَيْتِ /Evin çatısı. Çoğulu سُقُف şeklinde gelir: لِبُيُوتِهِمْ سُقُفًا مِنْ فَضَّةٍ : Evlerine gümüşten tavanlar yapardık (43/Zuhruf 33). Şu âyetlerde gök, سَقْف diye isimlendirilmiştir: وَالسَّقْفِ الْمَرْفُوعِ : Andolsun yükseltilmiş tavana (52/Tûr 5); وَجَعَلْنَا السَّمَاءَ سَقْفًا مَحْفُوظًا : Göğü, korunmuş bir tavan yaptık (21/Enbiyâ 32). سَقِيفَة : Sofa ve ev gibi tavanı olan bütün mekânlara denir. سَقَف : Tavana benzetilerek uzun meyilli satıhlara denir.