س ح ق (SḪG)
S-h-k
سَحْق : Bir şeyin parçalanmasıdır. Bu kelime parçalanan/çözümlenen ilâç için kullanılır: سَحَقْتُهُ فَانْسَحَقَ /İlacı çözdüm, o da çözüldü, denir. Yıpranan elbise için de kullanılır: أَسْحَقَ /Elbise eskidi/yıprandı, denir. سَحْق : Çürüyen elbiseye denir. Bu anlamda أَسْحَقَ الضَّرْعُ , denir; yani sütü kalmadığından dolayı meme yok olup gitti.
إِسْحَاق /İshak kelimesi de bu anlamdan gelmiş olabilir. Bu durumda bu kelime munsarıf olur. أَبْعَدَهُ اللهُ وَأَسْحَقَهُ : Yani Allah onu (rahmetinden) uzaklaştırsın ve onu yok etsin. سَحَقَهُ : Yani, onu çürüttü. Allah buyurur ki: فَسُحْقًا ِلاَصْحَابِ السَّعِيرِ : Çılgın alevli cehennemlikler uzak olsunlar!/yok olsunlar! (67/Mülk 11); أَوْ تَهْوِي بِهِ الرِّيحُ فِي مَكَانٍ سَحِيقٍ : ...veya rüzgâr onu uzak bir yere fırlatıp atıyor gibidir (22/Hac 31). دَمٌ مُنْسَحِقٌ وَسَحُوقٌ /Dökülen kan, istiâre edilmiştir; tıpkı مَذْرُور /dağılmış kelimesi gibi.