س م ك (SMK)
S-m-k
سَمْك : Evin tavanı. سَمَكَهُ : Onun tavanını yükseltti: رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوَّاهَا : Göğün tavanını yükseltti ve onu düzenledi (79/Naziât 28). Şair de şöyle der:
إِنَّ الَّذِي سَمَكَ السَّمَاءَ بَنَى لَنَا *** [ بَيْتًا دَعَائِمُهُ أَعَزُّ وَأَطْوَلُ] -243
243- Gökleri yükselten, bizim için bina etmiştir:
[Bir evi; direkleri daha güçlü ve daha uzun.]
Bazı dualarda şöyle geçmektedir: “ ياَ بَارِئَ السَّمَوَاتِ الْمَسْمُوكَاتِ . Ey yüksek göklerin yaratıcısı!” سَنَامٌ سَامِكٌ : Yüksek hörgüç. سِمَاك : Evi kendisiyle yükselttiğin şeye denir. Ayrıca سِمَاك , bir yıldız ismidir. سَمَك /Balık: Bilinmektedir.