س ف ن (SFN)
S-f-n
سَفْن : Bir şeyin dış yüzeyini törpülemektir. Örneğin; سَفَنَ الْعُودَ : Tahtayı rendeledi; سَفَنَ الْجِلْدَ : Deriyi zımparaladı; سَفَنَ الرِّيحُ اَلتُّرَابَ عَنِ اْلأَرْضِ : Rüzgâr toprağı yerden sildi. Şair şöyle der:
فَجَاءَ خَفِيًّا يَسْفِنُ اْلأَرْضَ صَدْرُهُ -236
236- Gizli geldi, göğsü toprağı silerek...
سَفَن : Tıpkı نَقْض gibi törpülenen şeye denir. Bu kelime özelde, kılıç kabzasının derisi ve onu sıyıran demir için kullanılır. Suyu sıyırıp geçtiğinden gemiye سَفِينَة denir: أَمَّا السَّفِينَةُ : Gemiye gelince (18/Kehf 79). Sonra, gemiye benzetilerek rahat binilen her şeye sefine denmiştir.