س ك ت (SKT)
S-k-t
سُكُوت , sözü/konuşmayı terk etmek anlamındadır. رَجُلٌ سِكِّيتٌ وسَاكُوتٌ : Çok sessiz kalan adam. سَكْتَة ve سُكَات : Meydana gelen hastalıktır. سَكْت , musikîde nefesin kesilmesini ifâde eder. السكتات في الصلاة /Namazdaki sekteler: İftitah tekbirini getirirken ve ondan sonraki sükût/duraklamalardır. سُكَيْت : Yarışta son gelen attır. Sükût bir çeşit hareketsizlik olduğu için şu âyette istiâre yoluyla bu anlamda kullanılmıştır: وَلَمَّا سَكَتَ عَنْ مُوسَى الْغَضَبُ : Musa’nın öfkesi dinince (7/A’râf 154).