ن ف خ (NFḢ)
N-f-h
نَفْخ : Sözcüğü, bir şeye hava üfürmek, üflemektir. Allah buyurur ki: يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ Sûr’a üfürüldüğü Gün (20/Tâhâ 102); وَنُفِخَ فِي الصُّورِ فَجَمَعْنَاهُمْ جَمْعًا Sûr’a da üfürülmüştür. Onların hepsini bir araya toplamışızdır (18/Kehf 99); وَنُفِخَ فِي الصُّورِ فَصَعِقَ مَنْ فِي السَّمَاوَاتِ وَمَنْ فِي اْلأَرْض إِلاَّ مَنْ شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ نُفِخَ فِيهِ أُخْرَى فَإِذَا هُمْ قِيَامٌ يَنْظُرُونَ Ve sûra üflenmiştir. Göklerde kim var, yerde kim varsa çarpılıp yıkılmıştır. Allah’ın dilediği müstesna. Sonra ona bir daha üflenmiştir. Bu defa da onlar kalkmışlar bakıyorlardır (39/Zümer 68).
Bu da, şu âyet gibidir: فَإِذَا نُقِّرَ فِي النَّاقُورِ O Nâkûr’a (Sûr’a) üflendiği zaman (74/Müddessir 8).
İlk yaratılışta, ruhun üfürülmesinde kullanılan fiil de bu köktendir. فَإِذَا سَوَّيْتُهُ وَنَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي فَقَعُوا لَهُ سَاجِدِينَ Ben, onun yaratılışını tamamladığım ve ona ruhumdan üflediğim zaman, siz hemen onun için secdeye kapanın (15/Hicr 29).
Bu kökten ayrı bir kullanım da: اِنْتَفَخَ بَطْنُهُ Karnı şişti, ifâdesidir. İstiâre yoluyla gündüz için kullanılan اِنْتَفَخَ بَطْنُهُ deyimi, güneş epey yükseldi, demektir.
نَفْخَةُ الرَّبِيعِ Baharda otların çıkmasıdır.
رَجُلٌ مَنْفُوخٌ Şişmiş adam, şişman, demektir.