ق ر ف (GRF)
K-r-f
قَرْف ve اِقْتِرَاف kelimelerinin asıl anlamı, ağaç ve yaranın kabuğunu çıkarmaktır. Ondan çıkarılan şeye قِرْف denir. اِقْتِرَاف , ister iyi ister kötü olsun kazanç elde etmek için istiâre edilmiştir. Allah buyurur ki: إِنَّ الَّذِينَ يَكْسِبُونَ اْلإِثْمَ سَيُجْزَوْنَ بِمَا كَانُوا يَقْتَرِفُونَ : Günâh kazananlar, kazandıkları günâhın cezasını mutlaka çekeceklerdir (6/En’âm 120); وَلِيَقْتَرِفُوا مَا هُمْ مُقْتَرِفُونَ : Onların kazandıkları günâhları kazansınlar diye (6/En’âm 113); وَأَمْوَالٌ اقْتَرَفْتُمُوهَا : ve kazanmış olduğunuz mallar (9/Tevbe 24).
Şu var ki, اِقْتِرَاف kelimesi daha çok kötülük yapmak anlamında kullanılır. Bundan dolayı; اَلْاِعْتِرَافُ يُزِيلُ اْلاِقْتِرَافَ : İtiraf, iktirafı/işlenen günâhı giderir, denir. Bir insanı bir şeyle ayıpladığın veya onunla itham ettiğin zaman قَرَفْتُ فُلاَنًا بِكَذَا dersin. Şu âyet de bu anlamda yorumlanmıştır: وَلِيَقْتَرِفُوا مَا هُمْ مُقْتَرِفُونَ : ve itham ettiklerini itham etmeye devam etsinler (6/En’âm 112).
فُلاَنٌ قَرَفَنِي : Falan kişi beni ayıpladı.
رَجُلٌ مُقْرِفٌ : İğrenç, bayağı adam. İnsan kendisiyle ayıplanacağı bir şey yaptığında ona şöyle denir: قَارَفَ فُلاَنٌ أَمْرًا : Falan kişi (kötü) bir şey yaptı.