ق ب ح (GBḪ)
K-b-h
قَبِيح : Gözün bakmaktan tiksindiği eşya ve nefsin tiksindiği iş ve hâllere denir. وَقَدْ قَبُحَ قَبَاحَةً فَهُوَ قَبِيحٌ : Çirkin oldu; o çirkindir. وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ هُمْ مِنَ الْمَقْبُوحِينَ (28/Kasas 42); yani, kıyamet günüde onlar çirkin görünümlü bir hâlde olan kimselerden olacaklardır. Bu âyet; Yüce Allah’ın kâfirleri nitelendirdiği rics, necaset ve benzeri nitelikler ile kıyamet gününde meydana geleceği yüzlerinin siyahlığı, gözlerinin maviliği, bukağı ve zincirlerle sürüklenmeleri ve benzeri hâllerine işarettir. Denir ki; قَبَحَهُ اللهُ عَنِ الْخَيْرِ ; yani Allah onu hayırdan uzaklaştırsın. قَبِيح : Pazı kemiğinin yarısından itibaren dirseğe kadar olan kısmına denir.