ع و م (AWM)
A-v-m
عَام /Yıl, tıpkı سَنَة gibidir. Ancak سَنَة daha çok sıkıntı ve kuraklığın/kıtlığın olduğu yıl için kullanılır. Bundan dolayı kıtlık, سَنَة diye ifâde edilir. عَام ise daha çok ucuzluk ve bolluğun olduğu yıl için kullanılır. Allah buyurur ki: ثُمَّ يَأْتِي مِنْ بَعْدِ ذَلِكَ عَامٌ فِيهِ يُغَاثُ النَّاسُ وَفِيهِ يَعْصِرُونَ : Sonra bunun arkasından bir yıl gelecektir ki, insanlar onda bol bol yağmura kavuşturulacak ve onda sıkıp-sağacaklar (12/Yûsuf 49); وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا نُوحًا إِلَى قَوْمِهِ فَلَبِثَ فِيهِمْ أَلْفَ سَنَةٍ إِلَّا خَمْسِينَ عَامًا : Biz Nûh’u kendi kavmine (peygamber olarak) gönderdik o da içlerinde elli yılı eksik olmak üzere bin sene yaşadı (29/Ankebût 14). Âyette, kendisinden istisna edilenin سَنَة , müstesnanın ise عَام ile ifâde edilmesinde bir incelik vardır ki, onu inşaallah bir sonraki çalışmamızda ele alacağız.
عَوْم : Yüzmek. Denilir ki; seneye عَام denmesi, güneşin onun bütün burçlarında yüzdüğünden dolayıdır. “عَوْم /Yüzme” anlamına şu âyet de delâlet etmektedir: وَهُوَ الَّذِي خَلَقَ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ كُلٌّ فِي فَلَكٍ يَسْبَحُونَ : Geceyi ve gündüzü, güneşi ve ayı yaratan O’dur. Her biri bir yörüngede yüzer (21/Enbiyâ 33).