ع و ذ (AWZ̃)
A-v-z
عَوْذ : Başkasına iltica etmek ve ona bağlanmaktır. عَاذَ فُلاَنٌ بِفُلاَنٍ /Falan kişi falan kişiye sığındı, denir. Şu âyetler bu anlamdadır: أَعُوذُ بِاللَّهِ أَنْ أَكُونَ مِنَ الْجَاهِلِينَ : Cahillerden olmaktan Allah’a sığınırım (2/Bakara 67); وَإِنِّي عُذْتُ بِرَبِّي وَرَبِّكُمْ أَنْ تَرْجُمُونِ : Ben, sizin beni taşlayıp öldürmenizden, benim de Rabbim sizin de Rabbiniz olan Allah’a sığındım (44/Duhân 20); قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ : De ki; tanyerini ağartan Rabbe sığınırım (113/Felak 1); قَالَتْ إِنِّي أَعُوذُ بِالرَّحْمَنِ مِنْكَ : Rahmân’a sığınırım senden, dedi (19/Meryem 18). أَعَذْتُهُ بِاللهِ أُعِيذُهُ [Onu Allah’a sığındırdım, sığındırırım]. وَإِنِّي أُعِيذُهَا بِكَ وَذُرِّيَّتَهَا مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ : Ben onu da soyunu da kovulmuş şeytandan sana sığındırırım (3/Âl-i İmrân 36); مَعَاذَ اللَّهِ : Maazallah! (12/Yûsuf 79); yani bunu yapmaktan Allah’a sığınırız ve O’ndan yardım dileriz. Çünkü bu, yapmaktan kaçındığımız bir kötülüktür.
عُوذَة : Bir şeyden kendisiyle korunandır. Bu anlamdan muska ve efsuna عُوذَة denilmiştir. عَوَّذَهُ : Onu korudu. Doğuran her dişi, yedi güne kadar عَائِذ diye isimlendirilir.