ع ط ف (AŦF)
A-t-f
عَطْف : İki tarafından biri diğerinin üzerine büküldüğü şey için kullanılır. Dal, yastık ve ipin bükülmesi gibi. Bu anlamdan iki katlı kürke عِطَاف denir. عِطْفَا اْلإِنْسَانِ : İnsanın başından kalçasına kadar olan iki yanı bulunan ve onu üzerinden çıkarma imkânı olan giysi/pelerin.
ثَنَى عِطْفَهُ : Yüz çevirdi ve kaba davrandı.
Bu söz şunlara benzer: “ وَنَأَى بِجَانِبِهِ” (17 /İsrâ 83); صَعَّرَ بِخَدِّهِ ve benzeri sözler.
Bu kelime ( عَلَى ) edatıyla müteaddî olduğunda istiâre yoluyla meyletmek ve şefkat göstermek anlamında kullanılır: عَطَفَ عَلَيْهِ وَثَنَاهُ عَاطِفَةُ رَحِمٍ : Ona acıdı ve ona rahmet duygusunu/kanadını gerdi; ظَبْيَةٌ عَاطِفَةٌ عَلَى وَلَدِهَا : Yavrusuna düşkün geyik; نَاقَةٌ عَطُوفٌ عَلَى بَوِّهَا : Yavrusuna düşkün deve. ( عَنْ ) edatıyla müteaddî olduğunda ise bunun zıddı olur: عَطَفْتُ عَنْ فُلاَنٍ : Falan kişiden yüz çevirdim.