ع ف ر (AFR)
A-f-r
قَالَ عِفْريتٌ مِنَ الْجِنِّ ...: Cinlerden bir ifrit dedi ki (27/Neml 39). اَلْعِفْرِيتُ مِنَ الْجِنِّ : Kötü habis cin. شَيْطَان kelimesi insan için istiâre edildiği gibi عِفْرِيت de istiâre edilmektedir. عِفْرِيتٌ نِفْرِيتٌ /Kötü habis kişi denir. İbn Kuteybe şöyle der: عِفْرِيت : Fizyolojik yapısı sağlam olan kişidir.
Bu kelimenin aslı, عَفَر ; yani topraktan gelir. عَافَرَهُ : Onunla güreşti ve onu عَفَر /yere attı. رَجُلٌ عِفْرٌ (Habis adam) formu; رَجُلٌ شِرٌّ (Fesada devam eden adam) ve رَجُلٌ شِمْرٌ (Başından çok şey geçmiş tecrübeli adam) formları gibidir.
لَيْثُ عِفِرِّينَ : Süvarinin karşısına çıkan bukalemun benzeri bir hayvandır. عِفْرِيَةُ الدِّيكِ وَالْحُبَارَى : Horoz ve toy kuşunun kafalarındaki tüydür.