ف و ض (FWĐ)
F-v-d
وَأُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ (40 /Mü’min 44); yani, ben işimi Allah’a havale ediyorum. Bu kelimenin aslı şu sözden gelmektedir: مَالُهُمْ فَوْضَى بَيْنَهُمْ : Malları aralarında müşterektir. Şair şöyle der:
طَعامُهُمُ فَوْضَى فَضًا فِي رِحَالِهمْ -358
358- Konaklarında yiyecekleri müşterektir.
شَرِكَةُ الْمُفَاوَضَةِ (Şirket-i Müfâvaza) sözü de bu anlamdan gelmektedir.