Sözlük

فَلْق : Bir şeyi yarıp onu birbirinden ayırmaktır. فَلَقْتُهُ فَانْفَلَقَ : Onu yardım, o da yarıldı, denir. Allah buyurur ki: فَالِقُ الْإِصْبَاحِ : Sabahı açtıran/söktüren O’dur (6/En’âm 96); إِنَّ اللَّهَ فَالِقُ الْحَبِّ وَالنَّوَى : Taneyi ve çekirdeği yaran Allah’tır (6/En’âm 95); فَأَوْحَيْنَا إِلَى مُوسَى أَنِ اضْرِبْ بِعَصَاكَ الْبَحْرَ فَانْفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرْقٍ كَالطَّوْدِ الْعَظِيمِ : Musa’ya vahyettik ki: Asanı denize vur. O, hemen yarıldı ve her parçası büyük bir dağ gibi oldu (26/Şu’arâ 63). İki tepe arasındaki basık araziye فَلَق denir. قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ : De ki; sığınırım ben, felak’ın Rabbine (113/Felak 1); yani sabahın Rabbine. Bazılarına göre, ondan kasıt şu âyette zikredilen nehirlerdir: أَمَّنْ جَعَلَ الْأَرْضَ قَرَارًا وَجَعَلَ خِلَالَهَا أَنْهَارًا : Yoksa yeryüzünü bir karargah kılıp onun içinde ırmaklar akıtan mı? (27/Neml 61). Kimisine göre de ondan kasıt, Allah’ın Hz. Musa’ya öğretip onunla denizi yardığı sözdür.

فِلْق kelimesi مَفْلُوق (yarılan) anlamındadır; tıpkı نَقْض ’ın مَنْقُوض (bozulan) ve نَكْث ’in مَنْكُوث (çözülen) anlamına geldiği gibi. Bazılarına göre فِلْق , şaşılacak şey anlamındadır. فَيْلَق kelimesi de böyledir. فَلِيق ve فَالِق : İki dağ arasındaki aralığa ve devenin iki hörgücü arasında kalan sırt kısmına denir.