ف ج ج (FCC)
F-c-c
فَجّ : İki dağın çevrelediği yarık olup geniş yol anlamında kullanılır. Çoğulu فِجَاج şeklinde gelir. Allah buyurur ki: مِنْ كُلِّ فَجٍّ عَمِيقٍ : Her derin vadiden (22/Hac 27); وَجَعَلْنَا فِيهَا فِجَاجًا سُبُلًا : Orada geniş geniş yollar açtık (21/Enbiyâ 31). فَجَج : Her iki dizin birbirlerinden uzak olmalarıdır. هُوَ أَفَجُّ بَيِّنُ الْفَجَجِ : Onun dizleri açık bir şekilde birbirinden uzaktır. حَافِرٌ مُفَجَّجٌ : Arası açılmış toynak, sözü de bu anlamdan gelmektedir. جُرْحٌ فَجٌّ : Olgunlaşmamış/Yeterince şişmemiş yara.