ف ك ك (FKK)
F-k-k
فَكَك : Ayırmak/Çözmek. فَكُّ الرَّهْنِ : Rehineyi kurtarmak. فَكُّ الرَّقَبَةِ : Köleyi azat etmek. Bazılarına göre, فَكُّ رَقَبَةٍ : Bir boynu çözmek (90/Beled 13) âyetinden kasıt köleyi azat etmektir; diğer bazılarına göre ise insanın, güzel söz ve salih amelle kendi nefsini Allah’ın azabından azat etmesi ve yine bunu kendisine sağlayacak şeyle başkasını kurtarmasıdır. Bu ikinci şık, birincisinin meydana gelmesinden sonra insan için gerçekleşmiş oluyor. Mekârimu’ş-Şeria adlı eserimde belirttiğim gibi, hidâyete ermeyen kişi, başkasını da hidâyete erdirme gücüne sahip değildir.
فَكَك : Zayıflıktan dolayı, omzun eklem yerinden ayrılmasıdır. فَكَّان : Her iki çenenin birleştiği yerdir.
لَمْ يَكُنِ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ وَالْمُشْرِكِينَ مُنْفَكِّينَ حَتَّى تَأْتِيَهُمُ الْبَيِّنَةُ : Apaçık delil kendilerine gelinceye kadar ehl-i kitaptan ve müşriklerden inkârcılar ayrılacak değillerdi (98/Beyyine 1); yani, onlar dağınık değillerdi; tümü dalâlet üzere birleşmişlerdi. Tıpkı şu âyette anlatıldığı gibi: كَانَ النَّاسُ أُمَّةً وَاحِدَةً : İnsanlar tek bir ümmet idi (2/Bakara 213).
مَا انْفَكَّ يَفْعَلُ كَذَا sözü, tıpkı مَا زَالَ يَفْعَلُ كَذَا (Şunu yapmaya devam ediyor) sözü gibidir.