Sözlük

فُتُور : Öfkeden sonra sükûnet, sertlikten sonra yumuşaklık, güçten sonra zayıflıktır. Allah buyurur ki: يَا أَهْلَ الْكِتَابِ قَدْ جَاءَكُمْ رَسُولُنَا يُبَيِّنُ لَكُمْ عَلَى فَتْرَةٍ مِنَ الرُّسُلِ : Ey kitap ehli! Peygamberlerin arasının kesildiği bir sırada size gerçekleri açıklayan Resûlümüz geldi (5/Mâide 19); yani, peygamberlerin gelişinden hâli olan bir evrede. يُسَبِّحُونَ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ لَا يَفْتُرُونَ : Gece ve gündüz, hiç durmaksızın tesbih ederler (21/Enbiyâ 20); yani ibâdet etmedeki zindeliklerine ara vermezler.

Hz. Peygamber’in şöyle dediği rivâyet edilmektedir: لِكُلِّ عَالِمٍ شِرَّةٌ وَلِكُلِّ شِرَّةٍ فَتْرَةٌ فَمَنْ فَتَرَ إِلَى سُنَّتِي فَقَدْ نَجَا وَإِلاَّ فَقَدْ هَلَكَ : Her âlimin bir heyecan hâli vardır; her heyecanın da bir fetret devresi vardır. Kim sünnetimde huzur bulursa kurtulur, yoksa helâk olur. Bu hadis şu söze işarettir: “Batılın canlandığı bir dönem vardır, sonra yok olup gider. Fakat hakkın bir üstünlüğü vardır ki, ne zelil olur, ne de azalır.” مَنْ فَتَرَ إِلَى سُنَّتِي sözü, “ سَكَنَ إِلَيْهَا /kim sünnetimle huzur bulursa”, anlamındadır. اَلطَّرْفُ الْفَاتِرُ : Güzel görünen zayıf bakış. فِتْر : Başparmakla şehâdet parmağı uçları arasındaki mesafe. فَتَرْتُهُ بِفِتْرِي وَشَبَرْتُهُ بِشِبْرِي : Onu karışımla ölçüttüm, denir.