ف و ت (FWT)
F-v-t
فَوْت : Ulaşılması güç olacak derecede bir şeyin insandan uzaklaşmasıdır. Allah buyurur ki: وَإِنْ فَاتَكُمْ شَيْءٌ مِنْ أَزْوَاجِكُمْ إِلَى الْكُفَّارِ ...: Eğer eşleriniz(e sarfettiğiniz mehirler)den herhangi bir şey kâfirlere giderse (60/Mümtehine 11); لِكَيْ لَا تَأْسَوْا عَلَى مَا فَاتَكُمْ : Elinizden çıkana karşı üzüntü duymayasınız diye (57/Hadîd 23); وَلَوْ تَرَى إِذْ فَزِعُوا فَلَا فَوْتَ : Onları korktukları zaman bir görsen; artık kaçacakları hiçbir yer yok (34/Sebe’ 51); yani kendisinden korktukları şeyden kaçamazlar.
Denir ki; هُوَ مِنِّي فَوْتَ الرُّمْحِ : Yani o, benden bir mızrak atımı mesafesinden daha uzakta bulunmaktadır. جَعَلَ اللهُ رِزْقَهُ فَوْتَ فَمِهِ : Yani Allah onun rızkını, görebileceği, fakat ağzına ulaşamayacağı şekilde versin. اِفْتِياَت , bu kökten اِفْتِعَال vezninde bir kelimedir. Onun anlamı, insanın danışılması gereken kişiye danışmadan bir şey yapmasıdır.
تَفَاوُت : Nitelikler konusundaki farklılıklardır. Sanki iki şeyden birinin veya onlardan her birinin niteliği diğerinden farklılık arzetmektedir. Allah buyurur ki: مَا تَرَى فِي خَلْقِ الرَّحْمَنِ مِنْ تَفَاوُتٍ : Rahmân’ın yaratmasında bir tefavüt/düzensizlik bulamazsın (67/Mülk 3); yani onda hikmet gereği olmayan hiçbir şey yoktur.