ب ه ل (BHL)
B-h-l
بَهْل kelimesinin aslı bir sürünün çobansız olmasıdır. باَهِل bağ veya herhangi bir işaretten bağımsız olan deve ya da memesinin torbası çıkarılmış dişi devedir. Bir kadın: أَتَيْتُكَ باَهِلاً غَيْرَ ذَاتِ صِرَارٍ Sana sahip olduğum her şeyi verdim, hiçbir şeyi esirgemedim, demiştir. أَبْهَلْتُ فُلاَناً deyimi, kişinin, serbest bırakılan deveye benzetilerek, kendi iradesi ile başbaşa bırakılması anlamına gelir. Duada بَهْل والاِبْتِهاَل yapılan duada ısrar etmek ve gönülden yalvarmaktır. Misal (Allah’ın) şu sözüdür: ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَةَ اللّهِ عَلَى الْكَاذِبِينَ sonra karşılıklı lânetleşerek Allah’ın lânetinin yalancıların üzerine olmasını dileyelim (3/Âl-i İmrân 61).
اِبْتِهاَل lanetleme şeklinde açıklayanlar, buradaki ısrarın lanet için olmasından yola çıkmışlardır. Şair şöyle der:
70- نَظَرَ الدَّهْرُ إِلَيْهِمْ فَابْتَهَلْ
70- Zaman onlara baktı ve [onları] lanetledi.
Yani: Onların üzerinde durdu ve onları yok etti.