ب غ ض (BĞĐ)
B-g-d
بُغْض kelimesi, hoşlanılmayan şeye karşı gönlün duyduğu nefrettir. Bu, حُبٌّ : sevginin zıddıdır. Çünkü sevgi, hoşlanılan şeye karşı gönlün duyduğu çekiciliktir. Bu anlamda: بَغُضَ الشَّيْءُ بُغْضًا ve بَغَضْتُهُ fiili ve بَغْضاَءُ sıfatı kullanılır.
Allah buyurur ki: وَأَلْقَيْنَا بَيْنَهُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاء Onların arasına düşmanlık ve nefreti attık (5/Mâide 64); إِنَّمَا يُرِيدُ الشَّيْطَانُ أَنْ يُوقِعَ بَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاء Şeytanın bütün istediği aranıza düşmanlık ve nefreti yerleştirmektir (5/Mâide 91).
Resûlullah (sas) şöyle buyurur: إنَّ اللهَ تَعَالَى يُبْغِضُ اْلفَاحِشَ الْمُتَفَحِّشَ Yüce Allah, fâhiş ve mütefahhiş kişiye buğz eder. Allah’ın ona buğz etmesinden söz etmesi, O’nun feyz, ihsan ve tevfikinin ondan uzak olduğuna dikkat çekmek içindir.