ب ا ر (BÊR)
Allah buyurur ki: وَبِئْرٍ مُعَطَّلَةٍ وَقَصْرٍ مَشِيدٍ Nice terk edilmiş kuyular, nice korunaklı köşkler (22/Hac 45). Bu kelimenin aslı hemzelidir. بَأَرْتُ بِئْرًا وَبَأَرْتُ بُؤْرَةً denir ki, bir kuyu kazdım demektir. مِئْبَر de bundan türetilmiştir. Bu aslında, üzerinden geçeceklerin içine düşmeleri için kazılmış ve üstü örtülmüş çukurdur. Buna مِغْوَاة adı da verilir. Kişinin başını belaya sokan laf dolaştırmaya da bu isim verilmiştir. Çoğulu مَآبِر gelir.