Sözlük

رَهْن : Borca karşılık bırakılan teminat. رِهَان kelimesi de aynı anlamdadır; ancak, özellikle bahiste ortaya konulan şeye denir. Bu her iki kelimenin aslı da mastardır. Bu kökten şu formlar gelir: رَهَنْتُ الرَّهْنَ : Rehine bıraktım; وَرَاهَنْتُهُ رِهَانًا : Onunla bahse girdim; فَهُوَ رَهِينٌ وَمَرْهُونٌ : O sorumludur.

رَهْن ’nin çoğulu; رِهَان، رُهُن، رُهُون şeklinde gelir. 2/Bakara 283. âyeti فَرُهُنٌ مَقْبُوضَةٌ ve فَرِهَانٌ مَقْبُوضَةٌ : Alınan rehinler, şeklinde okunmuştur. كُلُّ نَفْسٍ بِمَا كَسَبَتْ رَهِينَةٌ : Her can, kazandığıyla rehin alınmıştır (74/Müddessir 38). Bazılarına göre, bu âyette geçen رَهِينَةٌ kelimesi, فَعِيل vezninde olup فَاعِل anlamındadır. Yani her can, kazandığıyla vardır.

Kimisine göre ise مَفْعُول anlamındadır. Yani her nefis, önceden yaptığı amelin karşılığını görmeye hazır bekletilir. Rehine’den hapsetme anlamı düşünüldüğü için, istiâre yoluyla alıkonulan her şey için kullanılır. Bu anlamda Allah buyurur ki: بِمَا كَسَبَتْ رَهِينَةٌ : Kazandığıyla rehin alınmıştır (74/Müddessir 38). رَهَنْتُ فُلاَنًا, رَهَنْتُ عِنْدَهُ : Falan kişiye rehine bıraktım. اِرْتَهَنْتُ : Rehine aldım. أَرْهَنْتُ فِي السِّلْعَةِ : Malın fiyatını artırdım. Bunun aslı şudur: Satılan eşyanın parasını almazdan önce ileride tamamını tahsil etmeyi garantilemek için müşteriden alınan maldır.