ر خ و (RḢW)
R-h-v
رُخَاء : Yumuşak esen rüzgâr. Bu kelime شَيْءٌ رِخْوٌ /Yumuşak şey, sözünden gelmektedir. Bu kökten fiil, رَخِيَ يَرْخَى şeklinde gelir. Allah buyurur ki: فَسَخَّرْنَا لَهُ الرِّيحَ تَجْرِي بِأَمْرِهِ رُخَاءً حَيْثُ أَصَابَ : Biz, rüzgârı onun emrine verdik. Onun buyruğuyla dilediği yöne yumuşakça akıp giderdi (38/Sâd 36). أَرْخَيْتُ السِّتْرَ /Perdeyi aşağıya salıverdim, sözü de bu anlamdan gelmektedir. Perdenin aşağıya salıverilmesinden de إِرْخَاءُ سِرْحَانٍ /Kurdun salıverilmesi, sözü istiâre edilmiştir.
Ebû Züeyb şöyle der:
وَهِيَ رِخْوٌ تَمْزَعُ -184
184- O uysaldır, hızlı gitmektedir.
Yani yumuşak seyir, yumuşak esen rüzgâr gibidir. فَرَسٌ مِرْخَاءٌ ; yani, hızlı koşan, uzun adım atan at. Bu söz, خَيْلٌ مَرَاخٌ /Hızlı koşan at, ifâdesinden gelmektedir. قَدْ أَرْخَيْتُهُ : Onu gevşettim.