Sözlük

ر ه ط (RHŦ)

R-h-t

رَهْط : Ondan az olan topluluk. Kimisine göre kırk kişiye kadar olan topluluğa denir. Allah buyurur ki: تِسْعَةُ رَهْطٍ يُفْسِدُونَ : Bozgunculuk yapan dokuz topluluk (27/Neml 48); وَلَوْلاَ رَهْطُكَ لَرَجَمْنَاكَ : Kabilen olmasaydı seni taşlardık (11/Hûd 91); قَالَ يَا قَوْمِ أَرَهْطِي أَعَزُّ عَلَيْكُمْ مِنَ اللّهِ : Ey halkım, kabilem size göre Allah’tan daha mı üstündür, dedi (11/Hûd 92). رُهَطَاء : Jerboanın yuvalarından biridir. Buna رُهَطَة de denir. Şair de şöyle der:

أَجْعَلْكَ رَهْطًا عَلَى حُيَّضٍ -199

199- Seni hayızlı kadınların üzerindeki raht yaparım.

Şiirde geçen رَهْط ’ın, hayızlı kadınların giydikleri deriden bir giysi olduğu söylenmektedir. Kimisine göre ise رَهْط , hayızlı kadının, kendisiyle önünü kapattığı bir bezdir. [Kötülemek amacıyla] şöyle denir: هُوَ أَذَلُّ مِنَ الرَّهْطِ : O, raht’tan/hayız bezinden daha aşağılıktır.

Kur'an'da geçtiği ayetleri gör →