Sözlük

وَدَق : Kelimesi, tıpkı toz zerrecikleri gibi yağmur tanecikleri arasında oluşan su zerrecikleri anlamına gelir. Bazen bu kelimeyle yağmur da kastedilir. Allah buyurur ki:

فَتَرَى الْوَدْقَ يَخْرُجُ مِنْ خِلَالِهِ görüyorsun ki, bunlar arasında yağmur çıkıyor (24/Nûr 43).

Sıcaklar çok şiddetli bastırınca havada gözüken buhar gibi şeye de وَدِيقَة denir. Bundan ayrı olarak denilir ki: وَدَقَتِ الدَّابَّةُ وَاسْتَوْدَقَتْ، وأَتَانٌ وَدِيقُ ووَدُوقٌ Dişi deve çiftleşmek istedi, aşma zamanı gelmiş dişi eşek, bu, erkeğini istediğinde çıkardığı rutubet/nemliliktir.

مَوْدِق de bu nemin meydana geldiği yerdir.

Şairin şu sözüne gelince:

تُعَفِّي بِذَيْلِ اْلمِرْطِ إِذْ جِئْتُ مَوْدِقِي -469

469- [Yağmur esnasında toz gibi duran yere geldiğimde]

Eteğinin ucuyla ayaklarımın izlerini siler.

تُعَفِّي yani: İzini siler, demektir.

مِرْط kadınların giydiği elbise manasına gelir. Bu bir istiâredir. Ayağın bastığı yerin, yağmurun düştüğü yere benzetilmesidir.