و ح ش (WḪŞ)
V-h-ş
وَحْش : Kelimesi insan anlamındaki إِنْس sözcüğünün zıt anlamlısıdır. İnsanlarla herhangi bir ünsiyet peyda etmemiş, evcilleşmemiş hayvanlara وَحْش adı verilmektedir. Çoğulu ise, وُحُوش şeklindedir. Allah buyurur ki: وَإِذَا الْوُحُوشُ حُشِرَتْ Yabani hayvanlar bir araya toplandığında (81/Tekvîr 5).
Ünsiyet peyda edilmemiş yere, وَحْش denir. Bu anlamda: لَقَيْتُهُ بِوَحْشِ إِصْمِتَ denir ki, ona çöl olan bir yerde karşılaştım, demektir.
بَاتَ فُلاَنٌ وَحْشًا Falan adam vahşi olarak geceledi. Yani, karnında hiçbir şey olmadığı hâlde geceyi geçirdi. Çoğulu ise, أَوْحَاش şeklindedir.
أَرْضٌ مُوحِشَةٌ yabani yer ise, yine, وَحْش kökündendir. Yabani yerde yaşayan insana da nispet hâlinde وَحْشِي adı verilir. İnsanın insanlığa uymayan tarafı da وَحْشِي diye isimlendirilir. İnsanın, insanlık tarafına bakan hususiyetine ise, إِنْسِي denmektedir. Bir yayın vahşiliği ve insaniliği de bu mana düşünülerek söylenmiştir.