شكس
Lisânü'l-Arab'a göre "شكس" kökünün temel anlamları şunlardır:

Huysuz, geçimsiz, zorba olmak:
- İnsanlar arasındaki ilişkilerde ortaya çıkan olumsuz davranışları, huysuzluğu ve geçimsizliği ifade eder.
- Lisânü'l-Arab'da şöyle geçer: "الشَّكْسُ والشِّكِّيسُ والشَّكَّاسُ: الْعَسِرُ الْخُلُقِ." (Şeks, şikkîs ve şekkâs: Huysuz olan.)
- Ayrıca şöyle bir ifade bulunur: "شَكِسَ الرَّجُلُ شَكَساً فَهُوَ شَكِسٌ: أَي عَسر." (Adam şeks oldu, yani zorba oldu.)
Engellemek, zorlaştırmak:
- Bir işin ilerlemesini veya bir durumun gerçekleşmesini zorlaştırmayı, engeller çıkarmayı ifade eder.
- Lisânü'l-Arab'da bu kullanımı destekleyen bir ifade şudur: "شَكَسَ عَلَيْهِ الأَمْرَ: عَسرَهُ." (İşini ona şeks etti: Zorlaştırdı.)
- Yine şöyle bir kullanım geçer: "شَكَسَ بَيْنَهُمَا: إِذَا حَبَسَ بَيْنَهُمَا." (Aralarını şeks etti: Aralarında tuttu, engelledi.)

Örnek Kullanımlar:

Klasik Arap Edebiyatından: Lisânü'l-Arab'da bu köke dair doğrudan bir şiir örneği bulmak zor olsa da, Câhiliye dönemi şiirlerinde veya Emevî ve Abbâsî dönemlerindeki hiciv şiirlerinde huysuzluk ve geçimsizlik üzerine kurulu ifadelerde dolaylı olarak bu anlamlar görülebilir. Lisânü'l-Arab şiir örnekleri verirken genellikle kökün fiil veya isim formlarını somutlaştıran şiirlerden alıntılar yapar. Bu kökün şiirde doğrudan bir kullanımına Lisânü'l-Arab'da rastlanmamıştır.
Lisânü'l-Arab'dan Örnek: "رَجُلٌ شَكِسٌ بَخِيلٌ." (Huysuz, cimri bir adam.) Bu ifade, "şeks" kelimesinin insan karakterini nitelemede kullanıldığını gösterir.
Kur'an'dan: "شكس" kökü, Kur'an-ı Kerim'de doğrudan geçmemektedir.

Sözlük

ش ك س (ŞKS)