'محو' kökü Lisânü'l-Arab’da geçmektedir. Kapsamlı ve detaylı açıklaması Lisânü'l-Arab'a göre aşağıdaki gibidir:

Silmek, Ortadan Kaldırmak: Bir şeyi mevcutluktan çıkarmak, izini kaybetmek, silmek.
- Örnek: الليث: المَحْوُ: الدَّرْسُ، وَمَحَوْتُ الْكِتَابَ وَمَحَوْتُ شَيْئًا كُلَّهُ: أَذْهَبْتُ أَثَرَهُ. (Leyth: Mahv: Derstir (eskimek, solmak, silinmek). Kitabı sildim, bir şeyi tamamen sildim: İzini yok ettim.)
- Örnek: تَمَحَّى الكِتَابُ: امَّحَى، وَهُوَ افْتَعَلَ أَوْ انْفَعَلَ وَإِنَّمَا أُدْغِمَتِ التَّاءُ فِي الْمِيمِ. (Kitap silindi: İmmaha oldu, bu ifte'ale veya infe'ale babından olup, ta mim'e idğam edilmiştir.)
- Örnek: وَفِي صِفَاتِ اللَّهِ تَعَالَى: الْمَاحِي الَّذِي يَمْحُو الذُّنُوبَ أَيْ يُذْهِبُهَا. (Allah Teala'nın sıfatlarından: El-Mahi, günahları silendir, yani onları yok edendir.)
Ayın Kaybolması, Küçülmesi: Ayın evrelerinde küçülüp ortadan kaybolması. Özellikle ayın son günlerinde gözden gizlenmesi durumu.
- Örnek: أَبو عُبَيْدٍ: المَحْوُ: أَنَّ الْقَمَرَ يَمْحُو آخِرَ الشَّهْرِ حَتَّى لَا يُرَى. (Ebu Ubeyd: Mahv: Ayın ayın sonunda kaybolup görülmemesidir.)
- Örnek: قَالَ: مُحِقُّ الشَّيْءِ انْتِقَاصُهُ، وَمَحْوُهُ ذَهَابُهُ كُلُّهُ، فَقَدْ يُدْرَكُ آخِرَ الشَّهْرِ انْتِقَاصُ الْقَمَرِ قَبْلَ ذَهَابِهِ. وَقِيلَ: الْمُحَاقُ انْتِقَاصُ الْقَمَرِ لَيْلَةً بَعْدَ لَيْلَةٍ، وَالْمَحَاقُ ابْتِدَاءُ ذَلِكَ، وَهُوَ مِنْ مُحِقْتُهُ كَمَا تَقُولُ: فِي مَضَيْتُ مَذَاقٌ. وَالْمَحْوُ ذَهَابُهُ كُلُّهُ لِسِتٍّ وَعِشْرِينَ مِنْهُ وَفِي لَيَالِي الْمَحَاقِ وَلَيَالِي الْمُحَاقِ. (Dedi ki: Bir şeyin muhikku'l-şey'i tenkisidir (eksiltilmesi), mahv'u ise tamamen kaybolmasıdır. Ayın sonunda ayın tamamen kaybolmadan önceki eksilmesi görülebilir. Denildi ki: Muhâk ayın gece gece eksilmesidir, mahâk ise bunun başlangıcıdır. Tıpkı mazeytu'da mezâk dediğin gibi muhiktuhu'dandır. Mahv ise ayın yirmi altısından itibaren tamamen kaybolmasıdır ve muhâk gecelerinde.)
Yazının Silinmesi: Yazının okunaksız hale gelmesi, üzerinin örtülmesi veya silinerek yok edilmesi.
- Örnek: اللَّيْثُ: المَحْوُ: عَفْيُك أثرَ الْكِتَابِ وَالدَّارِ وَغَيْرِهِمَا حَتَّى يَعْفُوَ كُلُّ شَيْءٍ مِمَّا وَقَعَ فِيهِ الْمَحْوُ. (Leyth: Mahv: Kitabın, evin ve diğerlerinin izini silmendir, öyle ki mahvın vuku bulduğu her şey kaybolur.)
Kur'an'dan Kullanım Örneği:
- وَقَالَ اللَّهُ تَعَالَى حِكَايَةً عَنْ عِيسَى بْنِ مَرْيَمَ عَلَى نَبِيِّنَا وَعَلَيْهِ الصَّلَاةُ وَالسَّلَامُ أَنَّهُ قَالَ لَهُم: أَنّ أَمْحُو لَكُمُ الْمَوْتَى أَحْيِيهِمْ فَقَالَ الْقَتَّالِيُّ: أَمْحُو بِمَعْنَى أَصْرِفُ. (Allah Teala, Peygamberimiz İsa bin Meryem'den (aleyhimüsselam) naklen buyurmuştur ki: Onlara dedi ki: "Ben sizin için ölüleri diriltirim." El-Kuttâlî dedi ki: "Emhu" burada "asrifu" (çeviririm, döndürürüm) anlamındadır.) (Burada "emhu" kelimesi Kur'an'da geçmektedir ancak Lisânü'l-Arab bu kullanımı "asrifu" olarak yorumlamaktadır, bu da kökün temel anlamı olan izi yok etmek, değiştirmek fikriyle alakalıdır.)
Klasik Arap Edebiyatından Kullanım Örneği:
- Şiirlerde sıklıkla bir şeyin izinin kaybolması, ortadan kalkması anlamında kullanılır. Örneğin bir evin kalıntıları için "maha izu'd-dâr" (evin izini sildi) gibi ifadeler görülebilir. (Lisânü'l-Arab'da doğrudan spesifik bir şiir dizesi bulunmasa da, bu kökün şiirde yaygın kullanımı bu anlamla ilgilidir.)

Özetle, 'محو' kökü Lisânü'l-Arab'da temel olarak bir şeyin varlığını, izini, şeklini ortadan kaldırmak, silmek anlamlarına gelir. Bu anlam hem somut nesneler (kitap, yazı, ev izi) hem de soyut kavramlar (günah, ölüm) için kullanılabilir. Ayrıca ayın kaybolması gibi doğal bir olayın tasvirinde de karşımıza çıkar.

Sözlük

م ح و (MḪW)