ل ف ظ (LFƵ)
L-f-z
Sözü söylemek, ifâde etmek, anlatmak اَلَّلفْظُ بِاْلكَلاَمِ , bir şeyi ağzından atmak, tükürmek demek olan لَفَظَ الشَّيْءُ مِنَ اْلفَمِ ile لَفَظَ الرَّحَى الدَّقِيق deyimlerinden alınmış bir istiâredir. Onun için horoza لاَفِظَة adı verilmiştir. Çünkü, horoz, bulduğu bazı şeyleri tavuklara vermek için yüksek sesle çağırır. Bu anlamda Allah buyurur ki: مَا يَلْفِظُ مِنْ قَوْلٍ إِلاَّ لَدَيْهِ رَقِيبٌ عَتِيدٌ İnsan hiçbir söz söylemez ki yanında (onu) gözetleyen, dediklerini zapteden bir melek hazır bulunmasın (50/Kâf 18).