غ ل ظ (ĞLƵ)
G-l-z
غِلْظَة (Kalınlık, sertlik) kelimesi, رِقَّة (incelik) kelimesinin zıddıdır. Bu kökten غِلْظَة, غُلْظَة formları gelir. Bu kelimenin cisimlerde kullanılması asıldır; ancak kimi zaman soyut şeyler için de istiâre edilir. Tıpkı كَبِير (büyük) ve كَثِير (çok) kelimeleri gibi. Allah buyurur ki: وَلْيَجِدُوا فِيكُمْ غِلْظَةً : Onlar sizde ğılza görsünler (9/Tevbe 123); yani sertlik görsünler. نُمَتِّعُهُمْ قَلِيلًا ثُمَّ نَضْطَرُّهُمْ إِلَى عَذَابٍ غَلِيظٍ : Onları az bir süre geçindiririz, sonra da şiddetli bir azaba sürükleriz (31/Lokmân 24); وَنَجَّيْنَاهُمْ مِنْ عَذَابٍ غَلِيظٍ : Onları şiddetli bir azaptan kurtardık (11/Hûd 58); يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ جَاهِدِ الْكُفَّارَ وَالْمُنَافِقِينَ وَاغْلُظْ عَلَيْهِمْ : Ey peygamber; kâfirler ve münafıklar ile cihat et ve onlara karşı sert davran (9/Tevbe 73).
اِسْتَغْلَظَ : Kalınlaşmak için hazır hâle geldi. Bazen de “kalın oldu” anlamında kullanılır. Allah buyurur ki: فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوَى عَلَى سُوقِهِ : Kalınlaşmış, gövdesi üzerine dikilmiş (48/Fetih 29).