Sözlük

جُوع : Sözcüğü, canlıların midelerinin boşluğundan kaynaklanan acıdır. مَجَاعَةُ ise, kıtlık zamanını gösteren bir ifâdedir. رَجُلٌ جَائِعٌ وَجَوْعَانُ deyimi de, kişinin çokça acıktığını ifâde etmede kullanılır.

[Allah buyurur ki: وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِّنَ الْخَوفْ وَالْجُوعِ وَنَقْصٍ مِّنَ الأَمَوَالِ وَالأنفُسِ وَالثَّمَرَاتِ وَبَشِّرِ الصَّابِرِينَ الَّذِينَ إِذَا أَصَابَتْهُم مُّصِيبَةٌ قَالُواْ إِنَّا لِلّهِ وَإِنَّـا إِلَيْهِ رَاجِعونَ “Andolsun, biz sizi bir parça korku, açlık ve bir parça mallardan, canlardan ve ürünlerden eksiltmekle imtihan edeceğiz. Sabır gösterenleri müjdele. Onlara bir musibet isabet ettiğinde, derler ki; Biz Allah’a ait (kullar)ız ve şüphesiz O’na dönücüleriz.” (2/Bakara 155-156); وَضَرَبَ اللّهُ مَثَلاً قَرْيَةً كَانَتْ آمِنَةً مُطْمَئِنَّةً يَأْتِيهَا رِزْقُهَا رَغَداً مِّن كُلِّ مَكَانٍ فَكَفَرَتْ بِأَنْعُمِ اللّهِ فَأَذَاقَهَا اللّهُ لِبَاسَ الْجُوعِ وَالْخَوْفِ بِمَا كَانُواْ يَصْنَعُونَ “Allah bir şehri örnek verdi: (Halkı) Güvenlik ve huzur içindeydi, rızkı da her yerden bol bol gelmekteydi; fakat Allah’ın nimetlerine nankörlük etti, böylece Allah yaptıklarına karşılık olarak, ona açlık ve korku elbisesini tattırdı.” (16/Nahl 112); فَقُلْنَا يَا آدَمُ إِنَّ هَذَا عَدُوٌّ لَكَ وَلِزَوْجِكَ فَلَا يُخْرِجَنَّكُمَا مِنَ الْجَنَّةِ فَتَشْقَى {117} إِنَّ لَكَ أَلَّا تَجُوعَ فِيهَا وَلَا تَعْرَى {118 } وَأَنَّكَ لَا تَظْمَأُ فِيهَا وَلَا تَضْحَى “Ey Adem, bu gerçekten sana da, eşine de düşmandır; sakın sizi cennetten sürüp çıkarmasın, sonra mutsuz olursun. Şüphesiz ki, senin acıkmaman ve çıplak kalmaman orda (cennette kalmana bağlı)dır ve gerçekten sen burada susamayacaksın ve güneş altında yanmayacaksın da.” (20/Tâhâ 117-119); لَا يُسْمِنُ وَلَا يُغْنِي مِنْ جُوعٍ “Onlar için (öldürücü ve zehirli olan) dan dikeninden başka bir yiyecek yoktur. Ne doyurup-semirtir, ne de açlıktan korur.” (88/Gâşiye 7); اَلَّذِي أَطْعَمَهُم مِنْ جُوعٍ وَآمَنَهُم مِنْ خَوْفٍ “Ki O, kendilerini açlıktan (kurtarıp) doyuran ve onları korkudan güvenliğe kavuşturandır.” (106/Kureyş 4).]