ا ف ف (ÊFF)
أُفّ : Kelimesinin aslı, kir, tırnağın kıvrılıp düşen uçları ve bu manadaki değersiz veya pis şeyler anlamına gelir. Onun için çirkin/pis görüldüğünden gizlenen her şey için kullanılır. Şöyle ki: أُفٍّ لَكُمْ وَلِمَا تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ Size de yuh olsun, Allah dışında ibâdet ettiklerinize de (21/Enbiyâ 67).
لِكَذَا أَفَفْتُ şunun için uf puf ettim denir ki, bu, bir şeyin pisliğinden duyulan rahatsızlığı ifade eder. Bu nedenle bir şeyi pis görmekten kaynaklanan daralma hâline de: أَفَّفَ فُلاَنٌ falan uf puf etti denmektedir.