ه ب و (HBW)
H-b-v
هَبَا اْلغُبَارُ يَهْبُو : Toz, savruldu ve yükseldi. هَبْوةَ ise, غَبْرَة gibidir; ikisi de tozun kalkışı manasındadır. هَبَاء ise, havada gezinen toprak zerrecikleridir. Bunlar ancak, güneş ışığının küçük pencereden içeriye vurmasıyla gözle görülebilir hâle gelirler. Allah buyurur ki: وَقَدِمْنَا إِلَى مَا عَمِلُوا مِنْ عَمَلٍ فَجَعَلْنَاهُ هَبَاءً مَنْثُورًا Onların yaptıkları her bir iyi işi dikkate alırız, fakat onu saçılmış zerreler hâline getiririz (25/Furkân 23); فَكَانَتْ هَبَاءً مُنْبَثًّا Dağılıp toz duman hâline geldiğinde (54/Vâkıa 6).