ص م ع (ṦMA)
S-m-a
صَوْمَعَة : Tavanı bitişik her binaya denir. Çoğulu صَوَامِع şeklinde gelir. Allah buyurur ki: لَهُدِّمَتْ صَوَامِعُ وَبِيَعٌ : Manastırlar, havralar yıkılırdı (22/Hac 40). أَصْمَع : Kulağı başına bitişik olan. قَلْبٌ أَصْمَعُ : Cüretkar kalp; sanki o, Yüce Allah’ın haklarında şöyle dediklerinin hilafınadır: وَأَفْئِدَتُهُمْ هَوَاءٌ : Yürekleri tamamen boştur (14/İbrâhîm 43). صَمْعَاء : Kedi otunun yarılmadan önceki hâli. كِلاَبٌ صُمُعُ الْكُعُوبِ : Uylukları ecvef/boş olmayan köpekler.