ص ف د (ṦFD̃)
S-f-d
صَفَد ve صِفَاد : Bağ, zincir, kelepçe. Çoğulu أَصْفَاد şeklinde gelir. أَصْفَاد : Bağlar, zincirler. Allah buyurur ki: وَتَرَى الْمُجْرِمِينَ يَوْمَئِذٍ مُقَرَّنِينَ فِي الْأَصْفَادِ : O gün, suçluların zincire vurulmuş olduğunu görürsün (14/İbrâhîm 49). صَفَد kelimesi عَطِيَّة /bağış anlamına da gelir. Zira Araplar bu anlamda şöyle derler: أَنَا مَغْلُولُ أَيَادِيكَ : Ben ellerinin bağlısıyım/Sana muhtacım, أَنَا أَسِيرُ نِعْمَتِكَ : Ben nimetinin esiriyim ve benzeri sözler.