ز ف ف (ZFF)
Z-f-f
زَفَّ اْلإِبِلُ يَزِفُّ زَفًّا وَزَفِيفًا : Deve koştu, koşuyor; أَزَفَّهَا سَائِقُهَا : Sürücüsü onu koşturdu. 37/Sâffât 94. âyeti, farklı kıraatlere göre farklı anlamlara gelir: [Yâ harfinin fethi ile] إِلَيْهِ يَزِفُّون : Hemen koşarak ona gittiler. [Yâ harfinin zammı ile] إِلَيْهِ يُزِفُّون : Arkadaşlarını ona doğru koşmaya sevkettiler.
زَفِيف ’in asıl anlamı, rüzgârın esmesi ve yer yer uçan, yer yer yürüyen deve kuşlarının hızlı gitmeleridir.
زَفْزَفَ النَّعَامُ : Deve kuşu koştu. زَفَّ الْعَرُوسَ (Gelini akrabasının evinden alıp damadın evine götürdü), deyimi de bu anlamdan istiâre edilmiştir.
Sürati gerektiren istiâre, gelinin yürüyüşünden dolayı değil, mutluluk hafifliğiyle gitmesinden dolayıdır.