ز خ ر ف (ZḢRF)
Z-h-r-f
زُخْرُف : Hoşa giden süstür. Bu anlamdan altına زُخْرُف denilmektedir. Allah buyurur ki: حَتَّىَ إِذَا أَخَذَتِ الأَرْضُ زُخْرُفَهَا وَازَّيَّنَتْ : Nihâyet yer takılarını kuşandığı ve süslendiği sırada (10/Yûnus 24); أَوْ يَكُونَ لَكَ بَيْتٌ مِنْ زُخْرُفٍ : Yahut zuhruften bir evin olmalı (17/İsra 93); yani, hoşa giden altından. وَزُخْرُفًا : Nice zuhruf (altınlar) verirdik (43/Zuhruf 35); يُوحِي بَعْضُهُمْ إِلَى بَعْضٍ زُخْرُفَ الْقَوْلِ غُرُورًا : Aldatmak için birbirlerine zuhruf (yaldızlı sözler) fısıldarlar (6/En’âm 112); yani insana zevk veren sözler.