ذ ب ح (Z̃BḪ)
Z-b-h
Bu kelimenin asıl anlamı, hayvanların boğazını yarmaktır. ذَبْح , kesilen/boğazlanan anlamındadır. Allah buyurur ki: وَفَدَيْنَاهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍ : Biz, oğluna bedel ona büyük bir kesilen (kurban) verdik (37/Sâffât 107); إِنَّ اللهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تَذْبَحُوا بَقَرَةً : Allah bir sığır kesmenizi emrediyor (2/Bakara 67). Hayvanın boğazlanmasına benzetilerek şöyle denir: ذَبَحْتُ اْلفَارَةَ : Misk kabını yardım. Şu söz de aynıdır: ذَبَحَ الدَّنَّ : Fıçıyı yardı. Şu âyet çokluk ifâde eder: يُذَبِّحُونَ أَبْنَاءَكُمْ Oğullarınızı boğazlıyorlardı (2/Bakara 49); yani peş peşe boğazlanıyorlardı. سَعْدُ الذَّابِحِ : Bir yıldız ismidir. Selden oluşan kanallara مَذَابِح denir.