ذ ا ب (Z̃ÊB)
ذِيب /Kurt: Bildik hayvan ismidir. Bu kelimenin aslı hemze’lidir. Allah buyurur ki: فَأَكَلَهُ الذِّئْبُ : Onu kurt yemiş (12/Yûsuf 17). أَرْضٌ مَذْأَبَةٌ : Kurdu çok olan yer. ذُئِبَ فُلاَنٌ : Falan kişinin koyunlarına kurt girdi. ذَئِبَ فُلانٌ : Falan kişi kötülükte/habis olmada kurt gibi oldu. تَذَاءَبَتِ الرِّيحُ : Rüzgâr, kurdun gelişi gibi her taraftan geliverdi. Yavrusunu emzirmesi için kurt gibi deveye göründüğün zaman تَفَاعَلْتُ vezninde تَذَاءَبْتُ لِلنَّاقَةِ : Deveye kurt gibi göründüm, dersin. Şekil olarak kurda benzediği için at eğerinin iki tahtasının birleştiği yerin altına ذِئْبَة denir.