ث ب ط (S̃BŦ)
S-b-t
Allah buyurur ki: فَثَبَّطَهُمْ وَقِيلَ اقْعُدُوا مَعَ الْقَاعِدِينَ Onları yoldan alıkoydu ve (kendilerine): Oturun oturanlarla beraber, denildi (9/Tevbe 46); onları tuttu ve meşgul etti. ثَبَّطَهُ الْمَرَض ve أَثْبَطَهُ deyimi, hastalığın kişiyi hapsetmesi ve her işten alıkoyup âdeta ondan hiç ayrılmaması durumunu anlatır.