ت ب ب (TBB)
T-b-b
تَبّ ve تَبَاب hüsranda sürekliliği ifâde eder. تَبًّا لَهُ da, تَبَّ لَهُ da ve تَبَبْتُهُ ifâdeleri kişiye bu söz söylendiğinde kullanılır. اِسْتَتَبَّ لِفُلاَنٍ كََذَا deyimi süreklilik manası içerdiğinden bu anlamda kullanılmaktadır ki, devam etti demektir. تَبَّتْ يَدَا أَبِي لَهَبٍ وَتَبَّ Ebû Leheb’in iki eli kurusun, kurudu da! (111/Mesed 1); yani: Hüsranında karar kıldı; devamlı hüsranda kaldı demektir. Tıpkı:ذَلِكَ هُوَ الْخُسْرَانُ الْمُبِينُ İşte bu, apaçık bir ziyandır (39/Zümer 15); وَمَا زَادُوهُمْ غَيْرَ تَتْبِيبٍ Yıkımlarını arttırmaktan başka hiçbir işlerine yaramâdilar (11/Hûd 101) âyetlerinde olduğu gibi. Bu âyette geçen تََتْبِيب kelimesi تَخْسِير demektir. وَمَا كَيْدُ فِرْعَوْنَ إِلاَّ فِي تَبَابٍ Firavunun tuzağı tamamen hüsran ile sonuçlandı (40/Mu’min 37).