Bakara Suresi 156. Ayet — Elfaz
Onlar; başlarına bir musibet gelince, "Biz şüphesiz (her şeyimizle) Allah'a aidiz ve şüphesiz O'na döneceğiz" derler.
1اَلَّذِينَ(e)lleƶīneonlar kiİsm-i Mevsul (İlgi Zamiri)
2اِذَٓاiƶāzamanZaman Zarfı
3اَصَابَتْهُمْeSābethumonlara eriştiğiMazi Fiil+ZamirFi'l-i Mazi · Müfred Müennes Gaibe · İf'âl Bâbıص و بdökmek, isabet etmek, inmek. asaaba - yetişmek, başına gelmek, üzerine düşmek, irade etmek, etkilemek, felakete uğratmak, maksatlamak, dilemek. sawaabun - doğru şey, doğru yol. musiibun - başına gelen şey. musiibatun - felaket.
5قَالُواḳālūderlerMazi Fiil+ZamirFi'l-i Mazi · Cem\i Müzekker Gaibق و لkonuşmak / söylemek, çağırmak, iletmek, nakletmek, düşünmek, ilan etmek, görüş yaymak, bir durumu, şartı ya da vaziyeti göstermek. kelime / konuşma, söyleyiş, söylenen şey, tebrik, söylem Türkçe’ye girmiş türevler : kavl, kavlen, kavli, kale al-, kalubela, kaval, kilükal, makale, makule, mukavele
6اِنَّاinnāşüphesiz bizHarf-i Nasb+Zamir
7لِلّٰهِli (a)llahiAllah içinHarf-i Cer+Lafza-i Celal
8وَاِنَّٓاve innāve şüphesiz bizBağlaç+Harf-i Nasb+Zamir
9اِلَيْهِileyhiO'naHarf-i Cer+Zamir