Enbiya Suresi 62. Ayet — Elfaz
(İbrahim gelince) "Sen mi yaptın bunu ilahlarımıza ey İbrahim" dediler.
1قَالُواḳālūdediler kiMazi Fiil+ZamirFi'l-i Mazi · Cem\i Müzekker Gaibق و لkonuşmak / söylemek, çağırmak, iletmek, nakletmek, düşünmek, ilan etmek, görüş yaymak, bir durumu, şartı ya da vaziyeti göstermek. kelime / konuşma, söyleyiş, söylenen şey, tebrik, söylem Türkçe’ye girmiş türevler : kavl, kavlen, kavli, kale al-, kalubela, kaval, kilükal, makale, makule, mukavele
2ءَاَنْتَe entesen mi?Soru Eki+Zamir
3فَعَلْتَfeǎlteyaptınMazi Fiil+ZamirFi'l-i Mazi · Müfred Müzekker Muhatabف ع لbir şey yapmak, onu yaptı, bir eylemin etkisini yaşamak veya almak, gerçekleştirmek, bir yapma eylemi, bir alışkanlık/adet/tarz/alışılmış durum
4هٰذَاhāƶābunuİşaret Zamiri
5بِاٰلِهَتِنَاbi ālihetināilahlarımızaHarf-i Cer+İsim+Zamirا ل هhizmet etmek, ibadet etmek veya tapınmak; korumak, sığınma vermek, muhafaza etmek, kurtarmak, özgür kılmak; ibadet objesi yani Tanrı; (Alif-Lam-Lam-ha) Allah, tüm mükemmel ilahi isimleri kapsayan tek gerçek Tanrı; var olan her şeyin özünü kapsayan birlik
6يَاإِبْرَاهِيمُyā ibrāhīmuEY/HEY/AH İbrahimNida Edatı+Özel İsim